• 023-5123920
  • Ouder portaal
  • NL
  • Zoeken

Terug van vakantie

Terug van vakantie

Het is maandagochtend. Samen met mijn collega’s wacht ik op alle kinderen die deze dag komen. De schoolvakanties zijn voorbij, wat betekent dat de meeste kinderen wat vroeger zijn dan de afgelopen weken. Sommige kinderen zijn er de gehele vakantie niet geweest dus zullen vast weer erg moeten wennen. Ongetwijfeld ook Victor. Victor is afkomstig uit een ander land. Zijn moeder praat bijna geen Nederlands maar ook engels spreekt én verstaat ze niet. Toen Victor net bij ons op de groep kwam had hij het moeilijk.. heel erg moeilijk. Nu is hij zes weken afwezig geweest en gaan mijn collega en ik er al vanuit dat het een pittige start zal worden.

Há daar hebben we baby Lisa, óh en daar komt Jasmijn aan, wie loopt erachter? Áh dat is Victor! De kinderen komen langzaamaan binnen lopen. Ik begroet iedereen stuk voor stuk.

Goedemorgen Victor! Dat is lang geleden! Vóórdat de schoolvakanties begonnen, ben ik met vakantie geweest. Ik heb Victor dus al negen weken niet gezien. Victor kijkt mij aan en lacht. Hij kruipt bij zijn moeder op schoot en blijft regelmatig mijn kant opkijken. Zonder iets te zeggen zit ik naast moeder op de bank. Victor heeft een heel gesprek met zijn moeder, maar ik heb geen enkel idee waar het over gaat. Beide lachen ze, dus het is in ieder geval een positief gesprek.

Na vijf minuten neemt moeder afscheid van Victor en zet hem op mijn schoot. Victor kijkt mij aan en lacht. Hij loopt met de topjes van zijn vingers op mijn arm, richting mijn nek. Hij begint steeds iets harder te lachen. “Ga je mij kietelen?” vraag ik hem lachend. Victor schudt ja.
We dollen wat met elkaar waarna Victor van mijn schoot gaat, naar de puzzelkast loopt, een puzzel aanwijst en aan tafel gaat zitten. Je wilt puzzelen? Helemaal goed!

Wanneer mijn collega aankomt vraagt ze hoe het opstarten van Victor ging. “Goed, heel goed, hij kwam lachend binnen en was enorm op zijn gemak” kan ik antwoorden.

De rest van de dag heeft Victor plezier gehad. Met een brede glimlach heeft hij rondgelopen op de groep. Samen met zijn vriendjes heeft hij weer de mooiste avonturen beleefd. Zal hij blij zijn dat hij weer naar “school” mag? Dat hij weer fijn kan spelen en weet wat hij kan verwachten? Het voelt voor mij in ieder geval ontzettend goed dat Victor zich na negen weken zo gemakkelijk laat brengen, zichtbaar erg blij is, en zich dus goed en fijn voelt bij mij op de groep.

Wanneer zijn moeder eind van de dag binnenkomt rent Victor op haar af. Ze vraagt iets aan hem waarop hij lacht en overtuigend ja schudt. Moeder zucht van opluchting, lacht, steekt een duim naar mij op en zegt “Victor leuk”. Mijn hart maakt een sprongetje. Soms zijn woorden ook helemaal niet nodig om iets duidelijk te maken.

Romy de Moor, Pedagogisch Medewerker van Kameleon

 Wil jij ook net als Romy werken bij Kinderopvang Haarlem? Je bent van harte welkom!

 Bekijk hier onze vacatures of mail Eva, eva@kinderopvanghaarlem.nl

Terug naar overzicht