• 023-5123920
  • Ouder portaal
  • NL
  • Zoeken

Grote hulp bij geduld

Grote hulp bij geduld

Het is mooi om te zien wat een geduld kinderen hebben. Ouders zeggen vaak tegen mij “ik heb echt bewondering voor jullie beroep hoor, je moet zoveel geduld hebben!” Dit is super leuk en lief om te horen, en uiteraard moet je veel geduld hebben om dit beroep te kunnen uitoefenen, maar het is niet altijd even makkelijk! Gelukkig is er meestal wel een “grote hulp” die net even het duwtje in de goede richting zet...

Ella ligt op de grond, op het speelkleed. Ze ligt tevreden te spelen en kijkt af en toe eens wat in de rondte. Naast Ella ligt Joep. Joep bromt wat en kijkt alleen naar mij. Hij bromt steeds iets harder. Ik til Joep op en neem hem op schoot. Ik pak een knisperboekje en rijk het naar zijn handjes. Hij blijft brommen en beweegt druk heen en weer op mijn schoot. Ik zet Joep aan tafel en geef hem wat speelgoed. Nu begint hij te huilen. Hij is net wakker, verschoont én hij heeft een fles op, dus dit kan het niet zijn. Naast mij zit Lisa te wachten tot ik een boekje voorlees en in de box ligt Fien die eigenlijk alweer toe is aan een flesje. Fien is nog tevreden aan het spelen, dus kies ik ervoor om eerst het boekje voor te lezen aan Lisa. Zij zit immers al een tijdje te wachten. Joep zit aan tafel, af en toe is hij even stil, af en toe geeft hij een brom. Net wanneer ik wil beginnen met lezen begint Joep te huilen.

Tom, 3 jaar oud, kijkt naar mij en vervolgens naar Joep. Hij pakt een boekje, klimt aan tafel, opent het boekje en laat de plaatjes aan Joep zien. Joep kijkt naar Tom en begint te huilen. Tom gaat van tafel, pakt een kralenspiraal en gaat ermee naast Joep zitten. Joep duwt de spiraal weg en blijft huilen. Tom kijkt even wat om zich heen, gaat weer van tafel, pakt een muziekdoosje, zet het aan en gaat nogmaals naast Joep aan tafel zitten. Joep kijkt naar Tom, vervolgens naar het muziekdoosje, hupt wat heen en weer en lacht. Tom lacht en kijkt naar mij. “Wat heb je dat goed gedaan Tom!” zeg ik tussen het voorleesverhaaltje door. Ik steek mijn duim naar Tom op en zeg dat het een kanjer is. Tom lacht nog eens, trekt zijn schouders op, steekt zijn duim op en geeft Joep een aai over zijn bol. Hij is duidelijk trots op zijn goede daad! 

Ik vind het mooi te zien hoeveel geduld kinderen hebben. Wanneer baby’s blijven huilen kan ik wel eens radeloos worden. Vaak gebeurt dit ook precies op momenten dat ik nét even iets belangrijks aan het doen ben, een activiteit met de grotere kinderen ga doen of wanneer ik alleen op de groep sta. Het is dan best lastig om rustig te blijven. Grote kinderen blijven altijd geduldig en willen altijd weer helpen. Gelukkig maar dat die 'grote hulpen' bestaan en het maar al te leuk vinden om mij te helpen rustig te blijven ;-) 

Romy de Moor, pedagogisch medewerker van Kameleon

Wil jij ook net als Romy werken bij Kinderopvang Haarlem? Je bent van harte welkom! 

Bekijk hier onze vacatures of mail Eva, eva@kinderopvanghaarlem.nl

Terug naar overzicht